ساعت5 صبح اعضای تیم در سالن انتظار  فرودگاه بودند و با بدرقه گرم تعدادی از همنوردان عزیز و خانواده اعضای تیم، ساعت 6 مشهد را به مقصد تبریز ترک کردیم ساعت 7:45 هواپیما در فرودگاه تبریز به زمین نشست.

در ساعت 10:45به وسیله اتوبوس که همنوردانی از شهرهای بیرجند،تهران،کرمان،بروجرد و اصفهان داخل آن بودند از فرودگاه تبریز به سمت مرز بازرگان حرکت کردیم پس از گذر از شهر های صوفیان،مرند،ماکو در ساعت17:10به مرز رسیدیم حدود یک ساعت در مرز جهت انجام امورگمرکی منتظر بودیم و در ساعت18:30از مرز خارج شدیم و باوسیله نقلیه تا شهردوبایزید که حدود 30 دقیقه از مرز فاصله داشت رفتیم در هتل

کمپ اول در یک منطقه نسبتا مسطحی قرار داشت. به اطراف که نگاه می کردی هر یک از دوستان مشغول انجام کاری بودند. چادرهای رنگارنگی که هر یک متعلق به گروهی بود و همه کسانی که در آن چادرها بودند از یک شهر و دیاری یا بلکه از یک کشوری برای رسیدن به یک هدف مشخص و مقدس به آن جا آمده بودند. تا اواسط شب همه دور هم مشغول صحبت بودیم و سپس هر گروهی برای صرف شام و استراحت به چادر خود رفت.

ساعت 7 صبح از خواب بیدار شدیم صبحانه مختصری صرف شد و پس از جمع آوری چادرها و بستن آنها با دیگر وسایل بر روی اسب ها، در ساعت 9 به خاطر نبود آب با کوله ای سنگین به طرف کمپ دوم حرکت کردیم.مسیر بین کمپ اول و دوم شیب ملایم و پر پیچ و خمی داشت  که پس از پیمودن مسیر در ساعت 13:30به ارتفاع 4155متری که کمپ دوم در آن جا قرار داشت رسیدیم، که بر خلاف کمپ قبلی در شیب قرار داشت و محل هایی جهت برپایی چادر مسطح شده بود و دور آن سنگ چین بود تیم هایی از کشورهای آلمان،اتریش،ایتالیا،استرالیا را درآن جا بودند که شادمان از فتح قله به سمت پایین می رفتند پس از برپایی چادرها قله را ابر فرا گرفت باد شدید وبارش تگرگ شروع به باریدن کرد که پس از مدتی قطع شد در ساعت 17 همه تیم ها برای گرفتن عکس دسته جمعی دور هم جمع شدیم پس از گرفتن عکس راهنمای ترکی صحبتهایی به زبان انگلیسی کرد که به گفته مترجم حاکی از حرکت در ساعت 3 بامداد بود.هر نفر برای جمع آوری وسایل شخصی که قرار بود داخل کوله حمله جای دهد به چادر رفت وپس از صرف شام به استراحت پرداخت.

ساعت 2بامداد از خواب بیدارشدیم پس از خوردن نوشیدنی گرم ساعت3 بامداد به اتفاق دیگر همنوردانمان در تاریکی شب به راه افتادیم از ابتدای صف که به انتهای صف نگاه  می کردی چراغ های پیشانی نمای جالبی را نشان می داد مسیر شیب تندی داشت و سنگ های ریزشی، مسیر پاکوب را پنهان و راه را برای صعود کنندگان کمی دشوار تر می کرد ولی این دشواری را همنوردان کرمانی با   زمزمه اشعاری ازسروده های مرحوم ایرج بسطامی برایمان آسان تر می کردند. پس از تماشای طلوع زیبای خورشید در آن ارتفاع به ادامه مسیر پرداختیم  در ساعت 7:30 به ارتفاع 4900متری رسیدیم که ابتدای یخچال بود پس از بستن یخ شکن ها و کمی استراحت به صعود در مسیر یخچال پرداختیم. ودر ساعت 8:35 با تلاش و پشت کار چند روزه اعضای تیم و در هوایی بسیار مناسب که انتظار آن نمی رفت با یاری خداوند متعال پرچم پر افتخار ایران را بر فراز قله 5165 متری آرارات به اهتزاز در آوریم. شادی وصف نا پذیری را می شد  در چشمان همه دوستان دید بعد از تلاوت دعای فرج و صلوات خاصه امام رضا(ع) مشغول به گرفتن عکس یادگاری با پرده یادبود همنورد عزیز حسین خویی،پرچم جمهوری اسلامی ایران و پرده ای که از طرف موسسه ورزشی فرهنگی احد بود شدیم نمی فهمیدیم زمان به چه سرعتی دارد سپری می شود ناگهان راهنمای تیم نوای برگشت سر داد به ساعت که نگاه کردیم نزدیک به یک ساعت بود که در بالای قله قرار گرفته بودیم پس از جمع کردن پرده نوشته ها در ساعت 9:30جمعه 13/05/1385(04/08/2006 میلادی) با قله زیبا و پر عظمت آرارات وداع کرده و به پایین برگشتیم هیچ کس از دوستان راضی به این امر نبود که پس از مدت ها تلاش به یک باره این قله را ترک کند ولی  مثل این که چاره ای جز این نبود.در ساعت 13:30 به کمپ دوم برگشتیم و پس از جمع کردن چادرها به طرف کمپ اول راه افتادیم ودر ساعت 16:30به کمپ اول رسیدیم،بدون توقف از کنار کمپ به مسیر خود ادامه دادیم مسیر بین کمپ اول تا پایین کوه مسیری طولانی وگرم و طاقت فرسایی بود بالاخره در ساعت 19:20 به ماشین ها رسیدیم بعد از سوار شدن ماشین ها به سمت هتل راه افتادیم ودر ساعت 20:45 به هتل آرارات دوبایزید رسیدیم پس از تخلیه وسایل به اتاق ها رفتیم بعد از استحمام و صرف شام از شدت خستگی به خواب فرو رفتیم.

یک شنبه 15/05/1385